Nasza działalność

Służba ubogim

„Słuchamy wołania ubogich: ono skłania nas do nawrócenia serca” (Konstytucje FMM 54)

Nasze domy są zawsze otwarte dla ubogich, tych, którzy potrzebują pomocy materialnej i duchowej. Nasze siostry zaangażowane są w pomoc w kuchni, gdzie ubodzy i bezdomni mają możliwość otrzymania gorących posiłków. Dla wielu z nich jest to jedyny posiłek w ciągu dnia. Angażujemy się w działania Caritasu.

„Papież Paweł VI w przemówieniu na zakończenie Soboru przypomniał trochę zapomnianą prawdę: to ubodzy są największym skarbem Kościoła. Są „przestrzenią świętą” – podkreślił wyraźnie. Czy to znaczy, że są święci, lepsi od wszystkich innych dlatego, że znaleźli się na ulicy? Czy dlatego mogą nas pouczać? Zdaje się, że nie to miał na myśli papież Montini. Ubodzy nie muszą być święci w sensie moralnym, ale ubodzy tworzą przestrzeń świętą. Świętość tej przestrzeni polega na tym, że samo w niej przebywanie nie pozwala innym odejść z niej bez zmiany w sercu. Ubodzy są ludźmi pozbawionymi wszelkiego uznania. Nie mają się czym pochwalić ani zaimponować. W niczym nie zagrażają naszej dumie czy naszemu poczuciu wartości. Nie uczestniczą w naszej nieustannej walce o uznanie. Nie dominują. Nie mogą tego zrobić, nawet gdyby chcieli. Nie mają do tego żadnych środków czy tytułów. Ubodzy są bezbronni: bez domu i rodziny, starsi i samotni, z niepełnosprawnościami, czasami nawet bez ojczyzny.

Ta święta strefa bezbronności ma w sobie przedziwną moc odsłaniania najgłębszych pokładów prawdy, jaką niesie Ewangelia. Otwiera serce na relacje, w których nikt już nie chce nad nikim dominować.

Ubodzy się nie spieszą. Patrzą w oczy. Potrafią słuchać. Są wdzięczni. To oni budzą w nas wrażliwość, bez której żadne słowo z Ewangelii nie będzie wystarczająco dobrze zrozumiane. Przywracają życiu jego najbardziej pierwotny blask i sens.” (ks. Mirosław Tykfer)