Misje

Dom w Zamościu po gruntownym remoncie dostosowującym go do potrzeb starszych i chorych sióstr od dwóch lat pełni funkcję jednej z dwóch infirmerii w regionie.

• Kaplica jest otwarta dla ludzi z zewnątrz, którzy mogą uczestniczyć w codziennej Eucharystii, Adoracji Najświętszego Sakramentu oraz różnych nabożeństwach.
• Atmosfera ciszy sprzyja przyjmowaniu gości na odpoczynek – sióstr, księży oraz ich rodzin i przyjaciół.
• Siostry udostępniają salę konferencyjną na spotkania grup parafialnych,
• a także biorą udział w życiu parafii poprzez prowadzenie scholii dziecięcej

Z dzielenia sióstr:

„Obecność Eucharystii i ewangeliczne życie we wspólnocie, modlitwa i ofiara naszych cierpień, są pierwszą, a niekiedy jedynie możliwą formą ewangelizacji (Konst. 38). To zdanie
z naszych Konstytucji realizuje się w pełni w naszej wspólnocie, która składa się w większości z sióstr starszych i chorych, i dla potrzeb których nasz dom został przystosowany. Jesteśmy misjonarkami przez całe życie jako Franciszkanki Misjonarki Maryi, ale kiedy zdrowie i siły nie pozwalają na zaangażowanie apostolskie, modlitwą i ofiarą wspomagamy młodsze siostry oraz tych wszystkich, do których są one posłane.

Nasza piękna kaplica jest sercem tego domu, w niej przeżywamy Najświętszą Ofiarę, w niej adorujemy Jezusa Eucharystycznego, który jest pierwszym Misjonarzem, w niej uczymy się od Maryi powtarzać „Oto ja, służebnica Pańska…” – w każdej radości, ale i w trudzie, cierpieniu, fizycznej niemocy, tutaj wreszcie oddajemy Panu wszystkie osoby i ich prośby, które polecają naszej modlitwie - osobiście czy przez internetową skrzynkę intencji. Św. Jan Paweł II zachęca: „[Kościół] liczy na wasz wkład wytrwałej modlitwy (…) i wzbogaca się dzięki ewangelicznemu świadectwu, jakie składacie każdego dnia”. Kaplica jest miejscem, w którym z radością przyjmujemy naszych sąsiadów przychodzących na Eucharystię, a także, sporadycznie, grupy osób chorych i z niepełnosprawnościami, Rycerstwa Niepokalanej, Domowego Kościoła czy też wspólnotę grekokatolików.

Mówiąc o zamojskiej wspólnocie, nie można nie wspomnieć z wdzięcznością o siostrach opiekujących się z ogromnym poświęceniem chorymi i starszymi. Inne zaś dbają o to, ażeby dom mógł funkcjonować: zajmują się sprawami administracyjnymi, przygotowaniem posiłków, zakupami, ogrodem… Jest wśród nas studentka pielęgniarstwa, inna siostra - Studium Organistowskiego.

Chcemy, żeby apostolstwo było ważną częścią życia naszej wspólnoty, nawet wtedy, gdy nie jest to łatwe z powodu podeszłego wieku czy chorób. Nasza misja to codzienne wyjścia jednej z sióstr, rozmawiającej ze spotkanymi ludźmi i przynoszącej wspólnocie ich intencje do modlitwy, prowadzenie scholii dziecięcej w naszej franciszkańskiej parafii, prowadzenie katechezę DPS dla niepełnosprawnych, udział  w spotkaniach Rycerstwa  Niepokalanej, włączanie się w katechezy misyjne w szkołach czy rekolekcje dla młodzieży oraz prowadzenie warsztatów 12 Kroków – ku pełni życia chrześcijańskiego.

Dziękujemy Panu Bogu za to, że możemy żyć i być misjonarkami w diecezji zamojsko – lubaczowskiej. Ofiarując życie za Kościół i zbawienie świata, pamiętamy i modlimy się z wdzięcznością za tę cząstkę Kościoła, jej Pasterzy i wszystkich, do których zostałyśmy posłane.