W całym trudzie życia tutaj, czasem braku tego, co konieczne, PAN TU JEST. Zadziwia mnie radość tych ludzi, moich sióstr, uważność na drugiego człowieka, życzliwość.

Oni mi zaufali i jestem dla nich Neny-Matka: dla niej i całej jej rodziny.

Biednie w tym naszym Nato, ale jakżeż wesoło! Dzieci potrafią się cieszyć, śpiewać całym sercem i wymyślać zabawy na poczekaniu.

Wraz z nowym domem, zaczyna się nowe, lepsze życie z uśmiechem na ustach i wiarą w dobroć Boga, który działa poprzez ludzi o sercu Anioła.

Dziękuję za dzielenie z nami trudów misji. Nie ma małych darów. Wszystkie są cenne i wielkie.

W 2004 roku złożyłam śluby wieczyste, wtedy to otrzymałam posłanie na Madagaskar. Po nauce języka francuskiego i kursie medycyny tropikalnej mogłam wreszcie stanąć na tej ziemi.

Każde dziecko ma swoją historię i zawsze czymś zaskoczy. W młodszej grupie alfabetyzacji mamy siedmioletnią Hasina.

„Ten, który sieje i ten, który podlewa stanowią jedno; każdy według własnego trudu otrzyma należną mu zapłatę. My bowiem jesteśmy pomocnikami Boga” i tymi, którzy wznoszą budowle, a której fundamentem jest  Jezus Chrystus.

MISAOTRA - DZIĘKUJEMY!